เมื่อคืนผมมีโอกาสไปร่วม สวดมนต์ข้ามปี ที่วัดมหาพฤฒาราม เขตบางรัก
เป็นอีกหนึ่งปีที่ผมเลือกใช้ช่วงเวลาส่งท้ายปีเก่า ต้อนรับปีใหม่
ด้วยการนั่งอยู่ท่ามกลางบทสวด เสียงธรรม และผู้คนรอบตัว

สำหรับผม การมาสวดมนต์ข้ามปี
ไม่ใช่แค่การมากราบไหว้ ขอพรจากสิ่งศักดิ์สิทธิ์ เพื่อความเป็นสิริมงคลเพียงอย่างเดียว

แต่คือการ “กลับมานั่งฟัง”
ฟังพระ ฟังธรรม และฟังตัวเอง

ถ้าเปรียบกับตอนที่ผมยังเป็นนักบิน
การมานั่งฟังพระเทศน์ปีละครั้ง มันให้อารมณ์ไม่ต่างจาก
Recurrent Training + Simulator Check + Oral Assessment

ทุก ๆ ระยะเวลา 6 เดือน นักบินต้องกลับเข้าเครื่องซิมฯ
ทบทวนความรู้ ขั้นตอนปฏิบัติในกรณีเกิดเหตุฉุกเฉินต่างๆ
และ Check ว่า Mindset ในการบินยังอยู่ในมาตรฐานความปลอดภัยหรือไม่

ชีวิตคนเราก็ไม่ต่างกันครับ
ตลอดหนึ่งปีที่ผ่านมา เราเผชิญเหตุการณ์มากมาย
ทั้งความกดดัน ความเหนื่อย ความโกรธ และความคาดหวัง
บางครั้งโดยไม่รู้ตัว หลักคิดหรือเข็มทิศในใจก็อาจจะคลาดเคลื่อนไปบ้าง

การได้นั่งฟังพระเทศน์
เรื่องศีล สมาธิ ปัญญา
เรื่องการให้อภัย และการเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่
เหมือนเป็นการกดปุ่ม Reset ระบบความคิด
ให้เราได้กลับมาตั้งต้นปีใหม่ด้วยสติ ไม่ใช่อารมณ์

ผมมาสวดมนต์ข้ามปีแบบนี้ น่าจะเป็นปีที่สี่แล้ว
และยิ่งทำ ยิ่งรู้สึกว่าในชีวิตประจำวัน
เราแทบไม่มีโอกาสได้นั่งฟังอะไรเงียบ ๆ ลึก ๆ แบบนี้เลย

แนวคิดของพระพุทธศาสนา หรือจริง ๆ ไม่ว่าจะศาสนาไหน
สุดท้ายก็สอนเรื่องเดียวกัน
การเป็นคนดี การเคารพคุณค่าของเพื่อนมนุษย์
และการอยู่ร่วมกับสังคมด้วยความเข้าใจ

ผมดีใจครับ ที่ได้มาอยู่ตรงนี้ในทุก ๆ ปี
และได้เป็นส่วนหนึ่งของพี่น้องประชาชน
ความสงบ ความอิ่มใจ และพลังใจที่ได้รับกลับมา
เป็นสิ่งเล็ก ๆ ที่มีความหมายมากสำหรับผมเสมอ

สวัสดีปีใหม่ทุกท่านอีกครั้งนะครับ
ขอให้ปีใหม่นี้ เป็นปีที่เต็มไปด้วยสติ ความเมตตา
และพลังใจดี ๆ ในการก้าวเดินไปข้างหน้าร่วมกันครับ